30 July 2015

ஈழ விடுதலையில் எம்.ஜி.ஆர் - 4

 [பாகம்: 4]

(மலேசியா தினக்குரல் நாளிதழில் 17.06.2015-இல் எழுதப்பட்டது.) 

தமிழீழ மக்களுக்கு விடுதலை கிடைக்க வேண்டும் என்று எம்.ஜி.ஆர். செய்து வந்த உதவிகளைப் பற்றிய தகவல்கள் இந்தத் தொடரில் தெரியப் படுத்த படுகின்றன. இதில் இரகசியம் எதுவும் இல்லை. இந்தியத் தலைவர்கள் பெரும்பாலோருக்குத் தெரிந்த விஷயம்.


ஈழத் தமிழர்களுக்கு, ஒரு தனி நாடு அமைய வேண்டும் என்று எம்.ஜி.ஆர். கனவு கண்டவர். எம்.ஜி.ஆருக்கும் ஈழத் தமிழர்களுக்கும் இடையே இருந்த பிணைப்பு இருக்கிறதே அது ஒரு வகையான பாச உணர்வு. ஈழப் போராட்டத்துக்கு எம்.ஜி.ஆர். அளித்த வெளிப்படையான ஆதரவு இருக்கிறதே அது இன்னொரு வகையான வாய்மை உணர்வு.

எம்.ஜி.ஆர். உயிர் பிரியும் போதும்

தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் போராட்டம் வெற்றி பெற ஆயுதங்கள் தேவைப் பட்டன. அதற்கு எம்.ஜி.ஆர். தன் சொந்தப் பணத்தில் முதலில் பல கோடி ரூபாய் வழங்கினார். அதனால் மத்திய இந்திய அரசாங்கத்திடம் இருந்து தொல்லைகள் வரும் என்று அவருக்கு நன்றாகத் தெரியும். தெரிந்தும் அதைப் பற்றி எம்.ஜி.ஆர். கொஞ்சமும் கவலைப் படவில்லை. தன்னுடைய ஆட்சி போனாலும் பரவாயில்லை. ஈழத் தமிழர்களுக்கு ஒரு தனி மாநிலம் கிடைக்க வேண்டும் என்று துணிந்து நின்றவர் எம்.ஜி.ஆர். அப்படியே சொல்லியும் வந்தார். செய்தும் காட்டினார்.

தமிழ் ஈழ மக்களின் நெஞ்சங்களில் இன்றும் நிலைத்து வாழ்பவர்களில் முதலிடத்தில் இருப்பவர் ஈழத்துத் தமிழ்த் தந்தை செல்வா. அடுத்தவர் தமிழகத்து மக்கள் மனிதர் எம்.ஜி.ஆர். அதற்கும் அடுத்து வருபவர் இரும்பு மனுஷி இந்திரா காந்தி.

அவருடைய உயிர் பிரிவதற்கு ஒரு வாரத்திற்கு முன்புகூட, 40 லட்சம் ரூபாய் பணத்தைப் புலிகளுக்கு வழங்கியதாகப் பிரபாகரனே கூறி இருக்கிறார். இத்தனைக்கும் அந்த நேரத்தில் இந்தியாவின் அமைதி காப்புப் படை வட இலங்கையில் முகாமிட்டு இருந்தது. அதைப் பற்றி எம்.ஜி.ஆர். கவலைப் படவே இல்லை. மத்திய அரசாங்கம் நினைத்து இருந்தால், எம்.ஜி.ஆர். செய்தது நடுவண் அரசாங்கத்திற்கு எதிரானச் செயல் என்று சொல்லி மாநில ஆட்சியையே கவிழ்த்து இருக்கலாம். ஆளுநர் ஆட்சியைக் கொண்டு வந்து இருக்கலாம்.

மறக்க முடியாத காலச் சுவடுகள்

எம்.ஜி.ஆர். கடைசி மூச்சை விடுவதற்கு முன் தன் சொந்தப் பணத்தில் 21 கோடி ரூபாய் கொடுக்கவும் எற்பாடு செய்து இருந்தார். தான் எப்போதும் பார்க்கும் அந்த நம்பிக்கையான மனிதர் வராததால் அதே ஆளைக் கொண்டு வரும்படி பணித்து இருக்கிறார். அந்த ஆள் போய் சேர்வதற்குள் எம்.ஜி.ஆரின் உயிரும் பிரிந்து விட்டது. இருந்தாலும் எம்.ஜி.ஆர். நினைத்தபடி சேர வேண்டிய இடத்தில் பணம் போய்ச் சேர்ந்து விட்டது.

விடுதலைப் புலிகளுடன் எம்.ஜி.ஆர். வைத்து இருந்த இடைவிடாத தொடர்பு; அவர்களுக்கு அவர் அளித்து வந்த மானசீகமான ஆதரவுகள் மறக்க முடியாத காலச் சுவடுகளாகப் பரிணமிக்கின்றன. எம்.ஜி.ஆர். மறைவுக்குப் பின்னர் புலிகள் செலுத்திய அஞ்சலி ஒன்றே அதற்குச் சான்றாகச் சொல்லலாம்.

எம்.ஜி.ஆர். மறைந்த போது

எம்.ஜி.ஆரின் மறைவு, உலகம் எங்கும் வாழ்ந்த தமிழர்களை உலுக்கியது. இதை எழுதிக் கொண்டு இருக்கும் அவரின் மறைவு என்னையும் பாதித்தது. நான் அவருடைய ரசிகன் என்பதற்காகச் சொல்ல வரவில்லை. எம்.ஜி.ஆர். மறைந்த போது என் சட்டையில் கறுப்புப் பட்டை அணிந்து ஒரு வாரம் அஞ்சலி செலுத்தி இருக்கிறேன். அப்போது மலாக்கா ஜாசின் தமிழ்ப்பள்ளியில் ஆசிரியராக இருந்தேன். அது என்னவோ தெரியவில்லை. எம்.ஜி.ஆர். நம் நெஞ்சக் கலசங்களில் ரொம்பவும் ஆழமாய்ச் சம்மணம் போட்டு விட்டார்.

ஆக, எம்.ஜி.ஆரின் மறைவு, விடுதலைப் புலிகளையும் அதிகமாகவே உலுக்கிச் சிதைத்து விட்டது. பிரபாகரன் தனது ஆழ்ந்த இரங்கலை இப்படி வெளிப்படுத்தி இருக்கிறார்.

இரங்கல் செய்தியில் அழுத பிரபாகரன்

ஈழத்தில் தமிழினம் அநாதையாக ஆதரவு இல்லாமல் தவித்துக் கொண்டு நின்ற நேரம். அப்போது உதவிக் கரம் நீட்டி உறுதியாகத் துணை நின்ற புரட்சித் தலைவர். தமிழீழப் போராட்டத்திற்கு ஆதரவும் ஊக்கமும் கொடுத்த செயல் வீரர். அவருடைய இழப்பை எங்களால் தாங்கிக் கொள்ள முடியவில்லை. வேதனைச் சகதியில் சிக்கிக் கிடக்கும் தமிழீழ மக்களின் மார்பில் தீ மூட்டுவது போல் உள்ளது.

என் மீது வைத்து இருந்த அன்பையும், ஈழத்தின் மீது கொண்டு இருந்த ஈடுபாட்டையும் எங்களால் காலம் பூராவும் மறக்க முடியாது. தமிழீழப் போராட்டத்தின் வெற்றிக்காக எம்.ஜி.ஆர். மறைமுகமாகச் செய்த உதவிகள் மறக்க முடியாதவை. தமிழீழ மக்கள் மனதில் அவை என்றும் நிலைத்து வாழும்.

தமிழீழ மக்கள் சுதந்திரமாக வாழ வேண்டும் என்று விரும்பிய மறைந்த மாமனிதர் எம்.ஜி.ஆர். அவர்களுக்குத் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் கண்ணீர் அஞ்சலி செலுத்துகின்றனர் என்று பிரபாகரன் தன் இரங்கலில் தெரிவித்து இருந்தார்.

சென்னை பாண்டி பஜாரில் சின்ன ரத்தக் களறி

எம்.ஜி.ஆரின் வாழ்க்கையை இன்னும் கொஞ்சம் பின்னோக்கிப் பார்ப்போம். 1987 அக்டோபர் 31-ஆம் தேதி, எம்.ஜி.ஆர். அமெரிக்க மருத்துவமனையில் இருந்து சென்னை திரும்பிய நேரம். அரசுப் பணிகளுக்காகச் சில நாட்களை ஒதுக்கினார். நான்கு நாட்கள் கழித்து விடுதலைப் புலிகளைச் சந்திப்பதற்கு நேரம் ஒதுக்கினார். கிட்டு, பேபி சுப்ரமணியம், ரகீம் ஆகிய புலித் தளபதிகளைச் சந்தித்தார். தமிழீழத்தில் நடப்பதைப் பற்றி அவர்கள் விளக்கினார்கள். அதன் பிறகு பிரபாகரனின் பிரதிநிதிகள் அடிக்கடி எம்.ஜி.ஆரைச் சந்தித்து நிலைமைகளை விளக்கி வந்தனர்.

1982-ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 24-ஆம் தேதி. சென்னை பாண்டி பஜாரில் பிரபாகரனுக்கும், முகுந்தன் என்கிற உமா மகேஸ்வரனுக்கும் ஒரு கைகலப்பு. அவர்கள் மொழியில் வேண்டும் என்றால் அது கைகலப்பு. நம்முடைய மொழியில் துப்பாக்கிச் சண்டை. ஒரு சின்ன ரத்தக் களறி.

ஒழுங்கீனமான நடவடிக்கைகளுக்காக, உமா மகேஸ்வரன் ஏற்கனவே விடுதலைப் புலிகளின் இயக்கத்தில் இருந்து நீக்கப் பட்டவர். விலகிச் சென்று புளொட் எனும் தமிழீழ மக்கள் விடுதலை இயக்கத்தை உருவாக்கியவர். இருவரும் பரம எதிரிகள். எதேச்சையாகச் சந்தித்துக் கொண்டனர். மோதிக் கொண்டனர்.

கடல் கடந்து வந்து சென்னையில் தலைமறைவு

அந்தச் சமயத்தில் அவர்கள் இருவரையுமே சிங்களப் போலீசார் யாழ்ப்பாணத்தில் தேடிக் கொண்டு இருந்தனர். 1982-இல், அதிபர் ஜெயவர்த்தனா தேர்தல் பிரசாரத்திற்கு வந்த போது, பொன்னாலைப் பகுதியில் கண்ணி வெடிகுண்டுகளை வைத்து அவர் மீது தாக்குதல் நடத்தியது ஒரு காரணம். 1981-இல் யாழ்ப்பாண காங்கேசன் துறைமுகத்தில் ராணுவ வாகனத்தின் மீது தாக்குதல் நடத்தி, ராணுவத்தினரைக் கொன்றது இன்னொரு காரணம். அதற்காக அவர்கள் தேடப் பட்டு வந்தனர்.

அதனால், இருவரும் கடல் கடந்து வந்து சென்னையில் கொஞ்ச காலம் தலைமறைவாக வாழ்ந்தனர். ஆனால், வந்த இடத்தில் பழைய பகை சும்மா விடுமா. முட்டிக் கொண்டது. மோதிக் கொண்டனர்.

தமிழகப் போலீஸ்காரர்கள் இருவரையும் கைது செய்தனர். அதைக் கேள்வி பட்ட சிங்கள அரசு சும்மா இருக்குமா. சிங்களப் போலீஸ் அதிகாரிகள் உடனடியாக இறக்கை கட்டிச் சென்னைக்குப் பறந்து வந்தார்கள். கைது செய்யப் பட்ட போராளிகளைத் தங்களிடம் ஒப்படைக்க வேண்டும் என்று ஒற்றைக் காலில் நின்றார்கள். ஆனால், நடந்ததே வேறு.

எந்தக் காரணத்தைக் கொண்டும் போராளிகள் எவரையும் நாடு கடத்தக் கூடாது. அதற்கு நான் சம்மதிக்க மாட்டேன் என்று எம்.ஜி.ஆர். பிடிவாதமாக இருந்தார். அந்தச் சமயத்தில், தன்னுடைய முதலமைச்சர் அதிகாரத்தை எம்.ஜி.ஆர். நிலை நிறுத்திக் காட்டினார். இது தான் கவனிக்கப்பட வேண்டிய ஒரு முக்கியமான விஷயம்.

பரபரப்பை ஏற்படுத்திய தீர்மானம்

அடுத்து தமிழகச் சட்டசபையில் அவசரம் அவசரமாக ஒரு தீர்மானத்தை நிறைவேற்றினார்கள். தீர்மானத்தைக் கொண்டு வரச் சொன்னதும் எம்.ஜி.ஆர். தான். கைது செய்யப் பட்ட போராளிகளை உடனடியாக விடுவிக்க வேண்டும். அவர்களைச் சிங்கள அதிகாரிகளிடம் ஒப்படைக்கக் கூடாது என்கிற தீர்மானம். அந்தத் தீர்மானம் ஒருமனதாக நிறைவேற்றப் பட்டது. தமிழகத்தில் உள்ள இருபது கட்சிகளும் ஒன்று சேர்ந்து நிறைவேற்றிய அந்தத் தீர்மானம் பெரும் பரபரப்பை ஏற்படுத்தியது.

தமிழகச் சட்டசபையில் நிறைவேற்றப் பட்ட அந்தத் தீர்மானத்தைக் காரணம் காட்டி இந்திய நடுவண் அரசுக்கு எம்.ஜி.ஆர் அவசரத் தந்தி அனுப்பினார். அந்தத் தந்திதான் பிரபாகரனையும் மற்றப் போராளிகளையும் காப்பாற்றியது. இல்லை என்றால் பிரபாகரனின் வரலாறு சிங்களச் சிறையிலேயே காலாவதியாகிப் போய் இருக்கும்.

உமா மகேஸ்வரனுடன் நடத்திய துப்பாக்கிச் சண்டை தொடர்பான வழக்கு, சென்னை நீதிமன்றத்தில் பதிவு செய்யப் பட்டது. அதனால் பிரபாகரன் சென்னையை விட்டு வெளியே போக முடியவில்லை. போலீஸ் பாதுகாப்பில் இருந்தார். பிரபாகரன் நீதிமன்றத்திற்கு வரும் போது தமிழகப் போலீஸ் அதிகாரிகளும் உடன் வருவார்கள்.

ஒரு நாள் போலீஸ்காரர்களின் கட்டுக் காவலையும் மீறி பிரபாகரன் மாயமாக மறைந்து போய் விட்டார். தமிழகப் பத்திரிகைகளைப் பற்றி சொல்லவா வேண்டும். பரபரப்பாகச் செய்திகளை வெளியிட்டன. பெங்களூர் அல்லது பாண்டிச்சேரியில் பிரபாகரன் மறைந்து இருக்கலாம் என்று ஆருடங்கள் வேறு. போலீஸ்காரர்கள் எப்படி நினைத்தார்களோ தெரியவில்லை. தேடுதல் வேட்டையை முடுக்கி விட்டார்கள். ஆனால், பிரபாகரன் மட்டும் ஆள் அகப்படவே இல்லை.

எம்.ஜி.ஆருக்கே உரித்தான மோகனப் சிரிப்பு

பழ.நெடுமாறன் என்பவர் தமிழகத்தின் மூத்த தமிழறிஞர். பிரபாகரனுக்கு நெருங்கிய மூத்த நண்பர். நல்ல மதிவறிஞர். ஒரு நாள் பெரியவர் பழ.நெடுமாறனை எம்.ஜி.ஆர் பார்த்தார்.

அப்போது எம்.ஜி.ஆர் ஒரு புன்முறுவலுடன், ’என்ன. உங்கள் நண்பர் பிரபாகரனைப் பத்திரமாக அனுப்பி வைத்து விட்டீர்கள் போல இருக்கிறது’ என்று சொல்லி இருக்கிறார். அப்புறம் எம்.ஜி.ஆருக்கே உரித்தான மோகனப் சிரிப்பு. பழ.நெடுமாறனுக்குப் புரிந்து விட்டது. சிரித்துக் கொண்டே அவரும் தலையை அசைத்து இருக்கிறார்.

எம்.ஜி.ஆர் சிரிப்பில் ஆயிரம் அர்த்தங்கள்

எம்.ஜி.ஆர் சிரிப்பில் ஆயிரம் அர்த்தங்கள். பிரபாகரன் தப்பிச் செல்ல உதவியது யார் தெரியுமா. எம்.ஜி.ஆர். தான். தமிழகத்தில் எஞ்சியிருந்த விடுதலைப் புலிகள் மீது போலீஸ்காரர்கள் எந்த ஒரு நடவடிக்கையும் எடுக்காமல் இருந்த மர்மத்திற்கும் எம்.ஜி.ஆரின் அந்தச் சிரிப்பு ஒன்றே போதும். உங்களுக்கும் புரியும் என்று நினைக்கிறேன்.

பிரபாகரனை நீதிமன்றத்திற்கு கொண்டு போகும் போது, அவர் தப்பிச் செல்ல திட்டம் வகுத்தவர் எம்.ஜி.ஆர். தான். இங்கே இதைக் கண்டிப்பாகப் பதிவு செய்ய வேண்டி இருக்கிறது. போகிற மாதிரி போய், போகிற வழியில் பிரபாகரனை விட்டு விடுங்கள் என்று போலீஸ்காரர்களுக்கே உத்தரவு போட்டவர் எம்.ஜி.ஆர்.

1984-ஆம் ஆண்டு பிரபாகரன் மீண்டும் தமிழகம் திரும்பினார். ஆனால், இந்த முறை பல ஆயிரக் கணக்கான இளைஞர்களையும் இளம் பெண்களையும் கொண்டு வந்தார். அவர்களுக்கு தீவிரமான பயிற்சிகள் அளிக்கப் பட்டன. அதற்கான பயிற்சி முகாம்கள் தமிழகத்தின் காடுகளில் அமைக்கப்பட்டு இருந்தன.

கறுப்புச் சட்டை போட்ட எம்.ஜி.ஆர்.

தமிழகம் எங்கும் விடுதலைப் புலிகளின் கண்காட்சிகள் தங்கு தடையின்றி நடத்தப்பட்டன. பகிரங்கமாக நிதி திரட்டப் பட்டது. அவ்வளவுக்கும் முதல்வர் எம்.ஜி.ஆர் அனுமதி அளித்து இருந்தார்.

சென்னை துறைமுகத்தில் விடுதலைப் புலிகளுக்கு ஆயுதங்கள் வந்து இறங்கிய போது, அதை துறைமுகத்தில் இருந்து வெளியே எடுப்பதற்கு தடைகள் வந்தன. அப்போது, முதல்வர் என்ற முறையில் தனது செல்வாக்கைப் பயன்படுத்தி, ஆயுதங்களைக் கிடைக்கச் செய்தவர் அதே எம்.ஜி.ஆர். தான்.

ஈழத் தமிழர்களுக்காகக் கறுப்புச் சட்டை அணிந்ததோடு, தன்னுடைய சக அமைச்சர்களையும் கறுப்புச் சட்டை அணியச் சொன்னவர் அதே அந்த எம்.ஜி.ஆர். தான். அவரைப் பற்றி இன்னும் நிறைய தகவல்கள் நாளைய கட்டுரையில் வருகின்றன. படிக்கத் தவறாதீர்கள். (தொடரும்)

28 July 2015

அப்துல் கலாம் - ஓர் இமயம் மறைந்தது

[இந்தக் கட்டுரை இன்று 29.07.2015 மலேசியா தினக்குரல் நாளிதழில் பிரசுரிக்கப்பட்டது.]

அப்துல் கலாம் எனும் அந்தத் தலைமகனின் பெயர் மலேசியாவில் மிகவும் பரிச்சயமான பெயர். பெரும்பாலான மலேசியத் தமிழர்களுக்கு நன்கு தெரிந்த பெயர். மலேசியத் தமிழர்கள் அவரை மிக உயர்ந்த இடத்தில் வைத்துப் போற்றுகிறார்கள். அண்ணல் காந்திக்குப் பின்னர், அப்துல் கலாம் மலேசியர்களிடையே மிகுந்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்தி இருக்கிறார்.   


மலேசியத் தமிழ்ப்பள்ளி மாணவர்கள் அனைவரும் அப்துல் கலாம் மீது அதீதமான நம்பிக்கை வைத்து இருக்கிறார்கள். பள்ளிப் பாட நூல்களில் அவரைப் பற்றி நிறையவே எழுதி இருக்கிறார்கள். அதனால் அவரைப் பற்றி நிறைய தெரிந்து வைத்து இருக்கிறார்கள்.

தவிர, மலேசிய ஊடகங்கள் அவருடைய செய்திகளைத் தவறாமல் பிரசுரித்து வருகின்றன. அவரின் மறைவுச் செய்திகளை, எல்லாத் தமிழ் நாளிதழ்களும் பிரசுரித்தன. நான்கு ஐந்து பக்கங்களுக்கு அவரைப் பற்றிய தகவல்களைப் போட்டிப் போட்டுக் கொண்டு அச்சேற்றின. தினக்குரல் நாளிதழ் ஐந்து பக்கங்களை ஒதுக்கியது. அதில் அடியேனின் கட்டுரையும் ஒன்று.


இந்தியாவின் இரண்டாவது காந்தி என்று அன்புடன் அழைக்கப்பட்ட அமரர் அப்துல் கலாம். தன்னடகத்தின் உச்சமாக திகழ்ந்தவர். அவரைப் போன்று பணிவான மனிதர்களைக் காண்பது அரிது என்று சொல்லும் அளவிற்கு மலேசிய மனங்களில் நிறைந்து மணம் பரப்புகிறார். 

தஞ்சோங் மாலிம் ஆசிரியர்ப் பயிற்சிக் கல்லூரியில், பெரியவர் அப்துல் கலாம் அவர்கள் எழுதிய அக்கினிச் சிறகுகள் சுயசரிதையைப் பாட நூலாகப் பயன்படுத்தி வருகிறார்கள். 

---------------------------------------------------------------------------------------------------


இமயம் மறைந்தது இந்தியம் அழுகின்றது

 
இமயத்தின் உச்சியைத் தொடுவதாக இருந்தாலும் சரி; ஆழ்கடலின் அடிபாதத்தைத் தொடுவதாக இருந்தாலும் சரி; மன வலிமையில் மாசிலா உண்மை வேண்டும். அந்த உண்மையில் மாசிலா நம்பிக்கை வேண்டும் என்று சொன்ன அந்த இமயம் சரிந்து விட்டது. வானத்தின் எல்லையில் இந்தியம் அழுகின்றது. வையகத்தின் எல்லையில் மனுக்குலம் கண்ணீர் சிந்துகின்றது.

ஐயா அப்துல் கலாம் அவர்கள் இனம், மொழி, சமயம், சாதி, சாதி, சடங்கு, சம்பிரதாயம் அனைத்தையும் கடந்து போன ஒரு சாதாரண மனிதர். ஆனால், அன்னைத் தமிழகத்திற்கு கிடைத்த ஒரு மந்திரப் புன்னகை. அகில இந்தியாவிற்கு கிடைத்த ஓர் அறிவு ஜீவி.



மனுக்குல வரலாற்றில் மறக்க முடியாத மனிதர்

ஏழ்மை எளிமையில் உச்சத்தைத் தொட்ட அந்த இமயம் மறைந்து விட்டது. மனுக்குல வரலாற்றில் மறக்க முடியாத மனிதர். அன்னாரின் ஆத்மா சாந்தி அடைய எல்லாம் வல்ல இறைவனை வேண்டிக் கொள்வோம்.

கரிகாலன் முடியாது என்று சொல்லி இருந்தால் கல்லணை கிடைத்து இருக்காது. காந்தியடிகள் முடியாது என்று சொல்லி இருந்தால் சுதந்திரம் கிடைத்து இருக்காது. முடியும் என்றால் முடியும்; முடியாது என்றால் முடியாது.

இரண்டிற்கும் நம்பிக்கைதான் மூல காரணம். முடியும் என்று சொன்னால் வரலாறு எழுதப் படுகிறது. முடியாது என்று சொன்னால் வரலாறு அப்போதே அழிக்கப் படுகிறது. ஆக, "முடியும்' என்ற நம்பிக்கை முதலில் ஒவ்வோர் இந்தியனுக்கும் வேண்டும் எனும் தூண்டுதல் உணர்வை தூண்டி விட்டவர்.


ஒரு மனிதன் எப்படி வாழ வேண்டும் என்பதற்கு உதாரணமாக வாழ்ந்து காடியவர் அப்துல் கலாம். தமிழகத்தின் ராமேஸ்வரத்தில் ஒரு சாதாரண தமிழ் குடும்பத்தில் பிறந்தவர்., அரசு பள்ளியில் தமிழ் படித்து முதலில் பொறியாளரானார். 

பின்னர் அறிவியலாளரானார். பின்னர் குடியரசுத் தலைவராக உச்சத்திற்கு உயர்ந்து காட்டினார். தன் உயிரினும் தமிழை நேசித்தவர். அதையும் தாண்டி திருக்குறளைக் காதலித்தவர். இது நமக்கு எல்லாம் பெருமை சேர்க்கும் விஷயமாகும்.

 

பிரம்மசாரி அப்துல் கலாமிற்கு இரண்டு மனைவிகள்

ஒருமுறை நீங்கள் ஏன் திருமணம் செய்து கொள்ளவில்லை என்று ஒரு மாநாட்டில் ஒரு பத்திரிகையாளர் கேட்டார். அதற்கு அப்துல் கலாம் ஐயா, சிரித்துக் கொண்டே எனக்குத் திருமணம் ஆகவில்லை யார் சொன்னது. எனக்கு ரொம்ப நாளைக்கு முன்னாலேயே திருமணம் ஆகிவிட்டது. எனக்கு ஒரு மனைவி அல்ல இரண்டு மனைவிகள் என்றார்.

மாநாட்டிற்கு வந்தவர்கள் மலைத்துப் போனார்கள். தொடர்ந்து சொன்னார். எனக்குச் சின்ன வயதாக இருக்கும் போதே எனக்குத் திருமணம் ஆகிவிட்டது. அந்த ரகசியத்தை நான் யாரிடமும் சொல்லவில்லை. நேரம் வரும் போது சொல்லலாம் என்று நினைத்து இருந்தேன் என்றார். 


அப்துல் கலாம் அவர்கள் திருமணம் ஆகாதவர். ஓர் அசல் பிரம்மசாரி என்று எல்லோருமே நம்பி இருந்தார்கள். ஆனால், திடீரென்று இப்படொ ஒரு குண்டைத் தூக்கிப் போட்டதும், இன்னொரு பத்திரிகையாளர் எழுந்து, உங்கள் மனைவிமார்கள் எங்கே இருக்கிறார்கள் என்று கேட்டார்.

அதற்கு  அப்துல் கலாம் அவர்கள் தன் நெஞ்சுப் பகுதியின் வலது பக்கத்தைத் தொட்டு ’இங்கே தமிழ் என்கிற ஒரு மனைவி இருக்கிறாள்.’ இடது பக்கத்தைத் தொட்டு ’இங்கே திருக்குறள் என்கிற இன்னொரு மனைவி இருக்கிறாள்’ என்றார். அப்புறம் என்ன மாநாட்டு அரங்கமே ஒரு சேரக் கைதட்டி ஆரவாரம் செய்தது. அரங்கமே அதிர்ந்தது. இந்த மாதிரி நகைச்சுவையாகப் பேசுவதில் அவர் கில்லாடி. 

குழந்தைகள், மாணவர்கள், இளைஞர்கள் மீது மிகுந்த பாசமும், அக்கறையும் கொண்டவர். குடியரசுத் தலைவர் என்ற நிலைக்கு உயர்ந்து சென்றாலும் பதவி அதிகாரத்தைச் சுயநலனுக்காகப் பயன்படுத்தாதவர். தமது குடும்பத்தினரைக் கூட குடியரசுத் தலைவர் மாளிகையில் தங்க வைக்க மட்டார். 

மலேசிய தேசிய நிலநிதிக் கூட்டுறவு சங்கத் தலைவர் டான்ஸ்ரீ சோமசுந்தரம்

குடியரசுத் தலைவர் பதவியில் இருந்து ஓய்வு பெற்ற பிறகு, ஆடம்பர மாளிகைகளைத் தவிர்த்து வந்தார். இந்திய அரசு அவருக்கு ஒரு பெரிய மாளிகையையே வழங்கியது. இருந்தாலும் அவர் மறுத்து விட்டார். ஒரு சாதாரண வீட்டிலேயே கடந்த ஏழு ஆண்டுகளாக, கடைசி காலம் வரை வாழ்ந்து காட்டினார்.


தூக்குத் தண்டனைக் கைதிகளின் கருணை மனுக்கள்

அப்துல் கலாம் அவர்கள், குடியரசுத் தலைவராக இருந்த காலத்தில், தூக்குத் தண்டனைக் கைதிகளின் கருணை மனுக்கள் மீது சர்ச்சைகள் கிளம்பின. அப்படிப்பட்ட கருணை மனுக்கள் நிராகரிக்கப்பட வேண்டும். அவர்களைத் தூக்கிலிட அனுமதிக்க வேண்டும் என்று பல கோணங்களில் இருந்தும் அழுத்தங்கள் கொடுக்கப் பட்டன.

இருந்த போதிலும், ஒரே ஒரு மனுவைத் தவிர மற்ற மனுக்கள் அனைத்தையும் ஏற்றுக் கொண்டார். தூக்கு மேடைக்கு அனுப்பாமல்  பலரின் உயிர்களைக் காப்பாற்றியும் இருக்கிறார்.

ஒரு குடியரசின் தலைவர், ஒரு பேராசிரியர், ஓர் அறிவியலாளர் என பன் முகங்களை கொண்டு இருந்தாலும் தகைசால் மனிதராக வாழ்ந்து காட்டியவர். அன்பு, கருணை, பாசம், அக்கறை, மனித நேயம் ஆகியவற்றின் அடையாளமாக திகழ்ந்தவர். அன்னாரின் மறைவு இந்தியாவுக்கு மட்டும் அல்ல அகில் உலகத்திற்கே ஈடு செய்ய முடியாத பேரிழப்பாகும். மனுக்குலம் மயங்கி நிற்கிறது.

மலேசிய முன்னாள் பிரதமர் அப்துல்லா படாவியுடன்

அப்துல் கலாம் அவர்கள் 1931ஆம் ஆண்டு தென் தமிழகத்தில் உள்ள ராமேஸ்வரத்தில் ஒரு ஏழ்மையான குடும்பத்தில் பிறந்தவர். அவருடைய தாய் மொழி தமிழ். அவருடைய தந்தை இந்து மதத்தின் தலைவர்களிடமும், பள்ளி ஆசிரியர்களிடமும் மிகுந்த அன்பு கொண்டு இருந்தார்.

தன்னுடைய சுயசரிதையில் தன் படிப்புச் செலவுகளுக்காக நாளிதழ்களை விற்றதாக அப்துல் கலாம் அவர்கள் குறிப்பிட்டுள்ளார். அவர் பிறந்த வீடு தற்போது ராமேஸ்வரத்தில் உள்ள பள்ளிவாசல் தெருவில் இருக்கின்றது.

ராமேஸ்வரத்திற்கு வரும் சுற்றுலாப் பயணிகள் அவருடைய வீட்டிற்கு வந்து பார்த்துச் செல்கின்றனர். அப்துல் கலாம் அவர்கள் இயற்கையோடு வாழ்ந்தவர். 1964ஆம் ஆண்டு ஒரு சூறாவளிக் காற்று பாம்பன் பாலத்தையும் ஒரு ரயிலையும் தனுஷ்கோடிக்கு இழுத்துச் சென்றது. 

ஆதர்ச நாயகனாக வரிந்து கொள்ளும் இளைஞர் கலாசாரம்


அதைப்பற்றி தன்னுடைய சுயசரிதையான அக்னி சிறகுகள் என்ற புத்தகத்தில் ’தண்ணீர் என்பது மிகுந்த அழிக்கும் தன்மை வாய்ந்தது. இப்படி நடக்கும் என்று நான் கனவிலும் எண்ணிப் பார்த்தது இல்லை என்று எழுதி இருக்கிறார்.

ஓர் அறிவியலாளரைத் தங்களின் ஆதர்ச நாயகனாக வரிந்து கொள்ளும் கலாசாரம் மிக மிக அபூர்வம். அதைவிட அபூர்வம் என்ன தெரியுமா. அரசியல் துறையைச் சார்ந்த ஒருவரை மனப்பூர்வமாக ஈர்த்துக் கொளவதாகும். அந்த வகையில் அப்துல் கலாம் அவர்கள், அதிசயங்களின் ஒட்டு மொத்தக் கலவை என்றுதான் சொல்ல வேண்டும்.

ஒரு கட்டத்தில் அப்துல் கலாம் அதிகாரத்தில் இல்லை. அரசாங்கப் பதவிகளில் இல்லை. நிர்வாக ஆளுமை இல்லை. இருந்தாலும், அவர் மீதான ஆத்மீக ஈர்ப்பு மட்டும் கிஞ்சிதமும் குறையவில்லை. 

மாறாக, இறுதி காலம் வரையில் பல லட்சக்கணக்கான இளைஞர்களை மேலும் மேலும் ஈர்த்துக் கொண்டுதான் இருந்தார். இட்லரால் கூட செய்ய முடியவில்லை. மாபெரும் மெஸ்மெரிசத் தன்மை. தலை வணங்குகிறோம் தலைவரே!


வீடு வீடாகச் செய்தித் தாள்களைப் போடும் வேலை


* அப்துல் கலாம் அவர்கள் 1931 அக்டோபர் 15-ம் தேதி ராமேஸ்வரத்தில் ஒரு தமிழ் முஸ்லிம் குடும்பத்தில் பிறந்தவர். இவருடைய தந்தை ஜைனுலாபுதீன். ஒரு படகுக்குச் சொந்தக்காரர். தாயாரின் பெயர் அஷியம்மா. ஏழ்மையான குடும்பத்தில் பிறந்தவர். சிறுவயதிலேயே குடும்ப வருமானத்திற்காக வேலைக்குச் சென்றவர்.

* உயர்நிலைப் பள்ளிப் படிப்பை முடித்த பிறகு, வீடு வீடாகச் செய்தித் தாள்களைக் கொண்டு போய் போடும் வேலை செய்தார்.

* இந்திய விமானப் படையில் ஒரு போர் விமானி ஆக வேண்டும் என்பது அப்துல் கலாமின் கனவு இலட்சியம். ஆனால், நிறைவேறவில்லை. அதற்கு காரணம், எட்டே எட்டு இடங்கள் இருந்த பணிக்கான தகுதிச் சுற்றில், இவர் 9-வது நபராக வந்தார். போர் விமானியாக ஆக முடியவில்லை. அப்படியே போர் விமானியாகி இருந்தால், ஒரு நல்ல அதிபரை இந்தியா இழந்து இருக்கும்.

* அதிபர் பதவி காலத்திற்குப் பின்னர், தனக்கு மிகவும் பிடித்தமான ஆசிரியர் பணிக்கே மீண்டும் திரும்பினார். மாணவர்களுக்குப் பாடம் சொல்லிக் கொடுப்பதில் முழுமையாக ஐக்கியப் படுத்திக் கொண்டார். அதற்காக இந்தியா முழுவதும் சுற்றுப் பயணம் செய்தார்.


வீணை வாசிப்பது பிடித்தமான பொழுதுபோக்கு


* இந்திய இளைஞர்களின் ரோல் மாடலாகவும், உலகம் அறிந்த இந்திய அதிபதியாகவும் நன்கு அறியப்பட்டவர்.

* வீணை வாசிப்பது அவருக்கு மிகவும் பிடித்த பொழுதுபோக்கு. தமிழ் மொழியில் கவிதைகள் எழுதுவதிலும் அதிக ஆர்வம் காட்டினார்.

* இவர் ஒரு சிறந்த விஞ்ஞானி. அனுபவம் பெற்ற அணுவியல் பொறியியலாளர். இந்திய விண்வெளி ஆய்வு மையம் (ISRO), பாதுகாப்பு ஆராய்ச்சி வளர்ச்சி அமைப்பு (DRDO) போன்ற அறிவியல் கழகங்களில் முக்கிய பங்கு வகித்தவர்.

* இவருடைய குடும்பத்தில் ஐந்து பிள்ளைகள். டாக்டர் அப்துல் கலாம் கடைக்குட்டி. கடைசி வரை திருமணம் செய்து கொள்ளாமல் காலம் முழுக்கவும் நாட்டுக்காகவே உழைத்தவர்.

* ராமேஸ்வரத்தில் இவருடைய அண்ணன் முகம்மது முத்து மீரா லெபாய் மரைக்காயர் இருக்கிறார். அவருக்கு வயது 92.

* "இந்தியாவின் ஏவுகணை மனிதன்" என்றும் அழைக்கப் படுகிறார். எறிகணைகள் வடிவமைப்பு, உருவாக்கம், வான் எரிசுகள் வடிவமைப்பு, உருவாக்கம் ஆகியவற்றில் இவரின் பங்களிப்புகள் அபரிதமானவை. 
* இந்தியாவை அனைத்துலக அளவில் தலைநிமிர வைத்தது பொக்ரான் அணு ஆயுதச் சோதனை. இந்தச் சோதனை அப்துல் கலாம் தலைமையில் நடைபெற்றது.

* இந்தியாவின் இரண்டாவது அணு ஆயுதச் சோதனையான பொக்ரான்-II (1998) சோதனையில் முக்கிய பங்கு வகித்தவர்.

* கால்கள் பழுது பட்டவர்களுக்கான எடை குறைந்த மாற்றுக் கால்கள் தயாரிக்கும் திட்டமும் இவருடைய தலைமையில் தான் இயங்கி வருகிறது.


இந்தியா வல்லரசாக வேண்டும் என்பது அவருடைய கனவு


இவர் எழுதியுள்ள நூல்கள்:


  1. Turning Points; A journey through challenges 2012
  2. Wings of Fire: An Autobiography அக்னிச் சிறகுகள் அருண் திவாரியுடன் இணைந்து எழுதிய சுய சரிதை; பல்கலைக்கழகங்கள் பிரஸ், 1999.
  3. இந்தியா 2020: புதிய ஆயிரம் ஆண்டு காலத்திற்காக ஒரு பார்வை வை. எஸ். ராஜனுடன் இணைந்து எழுதியது; நியூயார்க், 1998.
  4. Ignited Minds: Unleashing the Power Within India; வைகிங், 2002.
  5. The Luminous Sparks (வெளிச்சத் தீப்பொறிகள்); புண்ய பப்ளிசிங் பிரைவேட் லிமிடெட், 2004.
  6. Mission India (திட்டம் இந்தியா); பீ ஜே அப்துல் கலாம், மானவ் குப்தா மூலம் ஓவியங்கள்; பென்குயின் புக்ஸ், 2005.
  7. Inspiring Thoughts (ஊக்கப்படுத்தும் யோசனைகள்); ராஜ்பால் & சன்ஸ், 2007.
  8. Developments in Fluid Mechanics and Space Technology ரோட்டம் நரசிம்காவுடன் இணைந்து எழுதியது; இந்திய அறிவியல் கலைக்கழகம், 1988.
  9. (Guiding souls) எனது வானின் ஞானச் சுடர்கள் தனது நண்பர் அருண் கே.திவாரியுடன் இணைந்து எழுதியது.


இவர் பெற்ற உயரிய விருதுகள்:


  • அறிவியல் டாக்டர் (பட்டம்), எடின்பரோ பல்கலைக்கழகம் - 2014
  • சட்டங்களின் டாக்டர் (பட்டம்), சைமன் ஃப்ரேசர் பல்கலைக்கழகம் - 2012
  • IEEE கவுரவ உறுப்பினர், ஐஇஇஇ - 2011
  • பொறியியல் டாக்டர் (பட்டம்), வாட்டர்லூ பல்கலைக்கழகம் - 2010
  • ஹூவர் மெட, ASME மணிக்கு, அமெரிக்கா - 2009
  • சர்வதேச வோன் கார்மான் விங்ஸ் விருது, கலிபோர்னியா இன்ஸ்டிடியூட் ஆஃப் டெக்னாலஜி, அமெரிக்கா - 2009
  • பொறியியல் டாக்டர் (பட்டம்), நன்யாங் தொழில்நுட்ப பல்கலைக்கழகம், சிங்கப்பூர் - 2008
  • கிங் சார்லஸ் II பதக்கம், ராயல் சொசைட்டி, இங்கிலாந்து - 2007
  • அறிவியல் கவுரவ டாக்டர் பட்டம், உல்வெர்ஹாம்டன் பல்கலைக்கழகம், இங்கிலாந்து - 2007
  • ராமானுஜன் விருது, ஆழ்வார்களில் ஆராய்ச்சி மையம், சென்னை - 2000
  • வீர் சவர்கார் விருது     இந்திய அரசாங்கம் - 1998
  • தேசிய ஒருங்கிணைப்பு இந்திரா காந்தி விருது, இந்திய அரசாங்கம் -  1997
  • பத்மா பூஷன் (1981)
  • பத்மா விபூஷன் (1990)
  • பாரத் ரத்னா (1997)

அப்துல் கலாம் மறைவிற்காக 7 நாட்கள், தேசிய அளவில் துக்கம் அனுசரிக்கப்படும் என்று மத்திய அரசு அறிவித்து உள்ளது. தமிழகத்தில் உள்ள அனைத்து பள்ளிகள், கல்லூரிகளுக்கு 28.07.2015 செவ்வாய்க்கிழமை விடுமுறை என தமிழக அரசு அறிவித்து உள்ளது.

இந்தியாவின் நதிகளை இணைப்பது; மதுவை ஒழிப்பது; தூக்குத் தண்டனைகளை ரத்து செய்வது ஆகியவை அவருடைய விருப்பமாகவும் நோக்கமாகவும் இருந்தன. அடுத்து இந்தியாவை வல்லரசாக்க வேண்டும் என்பது இன்னொரு கனவு. 

அந்தப் பெருமகனின் கனவுகளை நிறைவேற்றினால், அதுவே அவருக்குச் செலுத்தும் உண்மையான அஞ்சலியாக அமையும். (முற்றும்)